ฟ้อนสวิง

posted on 03 Oct 2009 15:15 by phakri
การฟ้อนรำพื้นบ้านอีสาน เซิ้งสวิง


สวิง เป็นเครื่องมือจับสัตว์น้ำ ซึ่งผู้หญิงนิยมใช้ โดยใช้สวิงช้อน หรือตวัดวนไปมาเพื่อจับสัตว์น้ำ เช่น กุ้ง ฮวก(ลูกอ๊อด) แมงระงำ(ตัวอ่อนของแมลงปอ) ปลาตัวเล็กๆ เป็นต้น

การรำเซิ้ง ดั้งเดิม มีเฉพาะเซิ้งบั้งไฟ ซึ่งมีจังหวะดนตรีสนุกสนานไม่ช้า ไม่เร็วมาก เรียกจังหวะแบบนี้ว่า จังหวะเซิ้ง

เซิ้งสวิง เป็นการฟ้อนรำที่จำลอง หรือเล่าเรื่องราวการหาสัตว์น้ำของชาวบ้าน โดยใช้สวิงเป็นอุปกรณ์หรือเครื่องมือ แสดงคู่ชาย-หญิง ก็ได้ หรือ แสดงเพียงผู้หญิงเท่านั้น ก็ได้

เซิ้งสวิงมีการประยุกต์กันมาเรื่อยๆ และในปี พ.ศ. 2515 ทางกรมศิลปากรจึงได้นำท่าฟ้อนของท้องถิ่นอำเภอยางตลาด จังหวัดกาฬสินธุ์ มาปรับปรุงให้มีท่วงท่ากระฉับกระเฉงขึ้น ท่าฟ้อนจะแสดงให้เห็นถึงการออกไปหาปลา การช้อนปลา จับปลา และดีอกดีใจเมื่อหาปลาได้มากๆ ผู้แสดงฝ่ายหญิงจะเป็นผู้ถือสวิงไปช้อนปลา ส่วนฝ่ายชายจะนำข้องไปคอยใส่ปลาที่ฝ่ายหญิงจับได้

ดนตรี ใช้ลาย เซิ้งสวิง


อุปกรณ์ ฝ่ายหญิงถือสวิง, ชายสะพายข้อง

การแต่งกาย
- ฝ่ายหญิงสวมเสื้อแขนกระบอกคอกลม นุ่งซิ่นมัดหมี่ เกล้าผมมวยทัดดอกไม้
- ฝ่ายชายสวมเสื้อม่อฮ่อม นุ่งกางเกงขาก๊วย เอาผ้าขาวม้าคาดพุง






ที่มา อีสานคลับจุฬา
 

ฮิ้วววววว เซิ้งสวิง เอิ้วววว ชะชะชะ

edit @ 3 Oct 2009 15:16:14 by จรดที่ปลายตะวัน

 

บ้านมหา การศึกษา ศิลปะ วัฒนธรรม บันเทิง วาไรตี้

edit @ 3 Oct 2009 15:21:32 by จรดที่ปลายตะวัน

Comment

Comment:

Tweet

http://g.exteen.com/i/e/e6.gi.l,l;,/,f

#1 By ะฟืฟกนส (223.207.59.164) on 2011-05-29 10:27